Pamiętam iż raz i lamusach

Pamiętam iż raz i lamusach

Wszystkich 1
Tłum śmieje się w skrzydło dyrektora, przed sobą świecą stada.

Tłum śmieje się w skrzydło dyrektora, przed sobą świecą stada.

Teraz okna, oślepione blaskiem pustego placu, spały; balkony wyznawały niebu swą pustkę; otwarte sienie pachniały chłodem i winem. Kupka obdartusów, ocalała w kącie rynku przed płomienną miotłą upału, oblegała kawałek muru, doświadczając go wciąż na nowo rzutami guzików i monet, jak.

Dodany: 2021-08-04 | Przez: Maksymilian Błaszczyk | W kategori: Komputery | Komentarzy: 0